| ქართ. | ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსი |
ადამიანის იმუნოდეფიციტური სინდრომის (შიდს) გამომწვევი პათოგენური ორგანიზმი, ადრე ცნობილი როგორც ლიმფადენოპათიის ვირუსი (ლავ), ფრანგი აღმომჩენების მინტაგნიერის მიერ დარქმეული სახელი 1983 წელს (ბარ-სინუსი ეტ ალ. 1983), ან ადამიანის ტ-უჯრედების ლიმფოტროპული ვირუსი, ტიპი III (HTLV-III), გალეო ეტ ალ. მიერ მინიჭებული სახელი (1984) იმ ვირუსისთვის რომელის შესახებაცმათ 1984 წელს შეატყობინეს, აივ დაავადების გამომწვევი რეტროვირუსი, სისხლით, შრატით, ეაკულანტით, ქსოვილებით ან სხვა ქსოვილოვანი სითხეებით. ორი ძირითადი ტიპი, აივ-1 დ აივ-2, უტევენ ჯანმრთელ ტ-დამხამრე ლიმფოციტებს, რის შედეგადაც ქვეითდება იმუნური სისტემის უნარი ებრძოლოს იმ ორგანიზმებს, რომლებსაც ჯანმრთელი იმუნური სისტემა ანადგურებს. ვირუსი იმუნოლოგიურად არასტაბილურია, მაგრამ ის წარმოქმნის ანტისხეულებს, რომელსაც სისხლის, შრატის, ეაკულანტის, ნერწყვის, და ა.შ. Western Blot და ELISA აღმოაჩენენ.
წყარო: Dictionary of Public Health - Georgian; db190105/r200912 © 2019 Giorgi Pkhakadze, School of Public Health, David Tvildiani Medical University.