| ქართ. | ალცჰეიმერის დაავადება |
ორგანული დეგენერაციული მენტალური დაავადება, რომელიც ხასიათდება თავის ტვინის პროგრესული დეგრადაციით და დემენციით; იგი, ჩვეულებრივ, ვლინდება 65 წლის ასაკის შემდეგ და უფრო ხშირია ქალებში. დიაგნოზი ისმევა კლინიკური სურათის საფუძველზე ისეთი დაავადებების გამორიცხვის შემდეგ, რომლებიც ექვემდებარება მკურნალობას და მსგავსი სიმპტომატიკა ახასიათებთ (Dabro & Griffith 1996).
წყარო: Dictionary of Public Health - Georgian; db190105/r200912 © 2019 Giorgi Pkhakadze, School of Public Health, David Tvildiani Medical University.