| ქართ. | მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი |
სინდრომი, რომლსაც განაპირობებს სისხლის ნაკადის მწვავე დაქვეითება მიოკარდიუმის ქსოვილში იმდენ ხანს, რაც საკმარისია უჯრედთა ნეკროზის გასავითარებლად. შემთხვევათა უმრავლესობაში, მიოკარდიუმის ინფარქტს იწვევს კორონარული არტერიების თრომბოზი, რაც დაკავშირებულია ათეროსკლეროზულ ფოლაქთან (Devis 1996). იშვიათ შემთხვევებში ის შეიძლება გამოიწვიოს კორონარული არტერიის სპაზმმა, განშრევებამ ან ემბოლიამ. მას ახასიათებს მოჭერითი ხასიათის ტკივილი გულ-მკერდის არეში, მოხრჩობა და ა.შ.
წყარო: Dictionary of Public Health - Georgian; db190105/r200912 © 2019 Giorgi Pkhakadze, School of Public Health, David Tvildiani Medical University.
მთავარ გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი