| ქართ. | ჰილის მიზეზობრიობის კრიტერიუმები |
ოსტინ ბრადფორდ ჰილ (1965) პირველად შემოიღო გამომწვევის კრიტერიუმი. 1. მდგრადობა — მდგრადი შედეგები მეორედება სხვა პირობებში და სხვადასხვა მეთოდების გამოყენებით 2. სიძლიერე — სტატისტიკური ტესტით მიღებული რისკის შეფასება; 3. სპეციფიკურობა — როცა ერთი ნამდვილი გამომწვევი გვაძლევს სპეციფიკურ ეფექტს; 4. დოზა-შედეგი — ექსპოზიციის გაზრდა (რაოდენობაში ან დროში) ზრდის რისკს; 5. დროის ურთიერთობა — ექსპოზიცია ყოველთვის წინ უსწრებს შედეგს; 6. ბიოლოგიური შესაძლებლობა — დღესდღეობით მიღებული ცოდნა აღიარებს პათობიოლოგიური პროცესებს, რისი გათვალისწინებითაც უნდა განისაზღვროს კრიტერიუმები. 7. თანხვედრა — ასოციაცია უნდა ათავსებდეს არსებულ თეორიას და ცოდნას 8. ექსპერიმენტი — პირობის შეცვლა შესაძლებელია შესაბამისი ექსპერიმენტალური განაწესით
წყარო: Dictionary of Public Health - Georgian; db190105/r200912 © 2019 Giorgi Pkhakadze, School of Public Health, David Tvildiani Medical University.
მთავარ გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი