| ქართ. | ბიჰევიორიზმი (დასწავლის თეორია) |
ეფუძნება იმ მოსაზრებას, რომ ყველა ტიპის ქცევა და პიროვნების განვითარება წარმოადგენს რეაქციების, რეაგირების და თვისებების (ანუ დასწავლის) შეძენასა და ჩამოყალიბებას. დასწავლის თეორია დაკავშირებულია პავლოვის (პირობითი რეფლექსები ან კლასიკური განპირობება), უოტსონის (ბიჰევიორიზმი), თორნდიკის და სკინერის (დაჯილდოებისა და დასჯის პარადიგმები ან ოპერაციული განპირობება) ნამუშევრებთან. თუმცა შიდა მოტივაციები ცნობილია (მაგ: შიმშილი, წყურვილი), ქცევის გამოწვევას, შენარჩუნებასა ან მოცილებაში ფოკუსირება ხდება გარე მოვლენებზე. დასწავლის თეორია ითვალისწინებს უმნიშვნელო საკითხებს, რომელსაც ვერ დავაკვირდებით, ვერ აღვწერთ და ვერ გავზომავთ. იხ. კოგნიტიური თეორია, ფსიქოანალიტიკური თეორია.
იხილეთ ასევე: კოგნიტიური თეორია, ფსიქოანალიტიკური თეორია.
წყარო: Dictionary of Public Health - Georgian; db190105/r200912 © 2019 Giorgi Pkhakadze, School of Public Health, David Tvildiani Medical University.
მთავარ გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი