| ქართ. | ბიომარკერი (ბიოლოგიური მარკერი) |
ექსპოზირების უჯრედული ან მოლეკულური მაჩვენებელი ცხრილი B.1: მიკროორგანიზმებისა და დაავადებების კლასიფიკაცია გადატანის ტიპის მიხედვით. გავრცელების ტიპი | მიკროორგანიზმები ა. ჰაერი: წვეთი, მტვერი | ყვავილი, შავი ჭირი, C. botulinum, Francisella tularensis, Legionella, ჰემორაგიული ცხელება, ჯილეხი (ციმბირის წყლული) გრიპის ვირუსი, Coccidiodomycosis (სოკო), Coxiella burnetii (Q ცხელება), ბ. საკვები: ხილი, ბოსტნეული | სალმონელა, Shigella, E.coli 0157:H7, ბორდეტელა, A ჰეპატიტი, Clostrdium botulinum და perfringens გ. სასმელი წყალი | ქოლერა და სხვა ნაწლავური პათოგენები, ჰეპატიტი A & E, დ. ფომიტები | ციმბირის წყლული, მწვავე ნაწლავური ინფექციები ე. ბიოლოგიური ვექტორი | ყვითელი ცხელება, დენგესჰემორაგიული ცხელება (Dengue), ებოლა, მარბურგის ვირუსი, რიკეტსია ეფექტები ჯანმრთელობაზე ან მგრძნობელობა. ბიომარკერები შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას შიდა დოზის, ბიოლოგიურად ეფექტური დოზის, ადრეული ბიოლოგიური რეაქციის, შეცვლილი სტრუქტურის ან ფუნქციის ან მგრძნობელობის საზომად. იხ. მოლეკულური ეპიდემიოლოგია.
იხილეთ ასევე: მოლეკულური ეპიდემიოლოგია.
წყარო: Dictionary of Public Health - Georgian; db190105/r200912 © 2019 Giorgi Pkhakadze, School of Public Health, David Tvildiani Medical University.
მთავარ გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი